Geslaagd! Hoe voelt dat en what’s next?

zondag 19 juni 2011

Photobucket
Photobucket
Mijn kamer staat vol met bloemen, buiten wappert de Nederlandse vlag met daar aan het Frans boek dat ik zo verafschuwd heb en mijn gymshirt in maatje 152 – wat lief! – bungelt vrolijk in de wind, gefeliciteerd smsjes, tweets, berichtjes en telefoontjes blijven maar binnen stromen en de eerste kaarten heb ik al ontvangen: Ik ben geslaagd! Donderdagavond liet ik het jullie al weten – ik kon het niet laten en moest het delen – maar nu is het tijd om eens de stressy details en mijn toekomstplannen uit de doeken te doen. Graduated, how does it feel and what’s next?

Donderdag was het dan eindelijk zo ver, de dag des oordeels. Twee weken lang had ik nergens last van gehad, wat gewerkt, veel geschreven, weekendjes weggeweest en bedenk het zo leuk nog niet. Maar het laatste uur voordat de school zou bellen, oei. Mijn handen begonnen te trillen, mijn buik begon te draaien en mijn hart begon sneller te kloppen. Van 15.00 tot 15.30 zouden de niet-geslaagden gebeld worden en van 15:30 tot 16:00 de geslaagden. Tot drie uur heb ik als een bezetene computerspelletjes zitten spelen, zodat ik niet aan een rinkelende telefoon kon denken. Twitter had ik braaf uitgeschakeld, want I can tell, dat is niet bevorderlijk voor een laag stresslevel. Wat je ook doet om te voorkomen dat je gestresst raakt – lang douchen, computerspelletjes, leuke series kijken – je houdt het niet tegen, ik ten minste niet. Om drie uur heb ik elke minuut, elke seconde afgeteld tot het eindelijk half vier was. Op Twitter zag ik de een na ander schrijven dat hij gezakt was en ik heb nog nooit zo hard gehoopt dat de telefoon níét zou gaan.

Photobucket
Toen het eindelijk half vier was, zou ik een gat in de lucht moeten springen. Maar nee, je blijft aftellen. Je blijft wachten op het verlossende woord. Helaas, bleef dat woord voor mij anderhalf uur lang uit. Het werd vier uur en ik had nog steeds niet gehoord, tien over vier, nog niks, twintig over vier, nog steeds niets. Je kunt je niet voorstellen hoe erg ik aan mezelf ben gaan twijfelen. Na een boos telefoontje naar de school van mijn vader, was het eindelijk zover. De telefoon ging. Een mevrouw van de administratie vertelde me dat ze goed nieuws voor me had en excuseerde zich dat het zo lang geduurd had. Mijn mentor was al begonnen met oudergesprekken en vergeten dat hij de geslaagden nog moest bellen. Argh! Maargoed, maargoed, ik was dus geslaagd! Zonder het me te realiseren, stelde ik twitter met een oerbrul op de hoogte, belde ik mijn vriend en knuffelde ik mijn nerveuze mamma en pappa. Het zat er eindelijk op, na zes jaar zat het er eindelijk op.

Photobucket
Veel tijd om te feesten had ik niet, om half 6 moest ik weer paraat staan op school om mijn cijferlijst te bekijken. Sebas arriveerde - met een bereknuffel natuurlijk – en op de Vespa vertrok ik maar meteen weer naar school. Daar kreeg ik te horen dat ik een mooie cijferlijst had, maar geschiedenis een dikke domper was – wat wil je ook met een norm van 0,1 op een schaal van 0 tot 2 - en ik wiskunde nét niet met een voldoende af had gesloten. Niet het nieuws dat ik wilde horen om tevreden te zijn, maar ach, niemand pakte me het diploma meer af en geslaagd is geslaagd. Woensdag ga ik dus nog een keer tegenaan om mijn vijf voor wiskunde te veranderen in een zes, nog een keertje knallen, zonder iets te verliezen te hebben!

Photobucket
En dan nu, waar het allemaal om gaat. Mijn punten! Ik wil hier even bij zeggen: Ik ben geen genius, geen oppernerd, niet het ultieme voorbeeld van zeer intelligent persoon. Ik ben het typische voorbeeld van vwo-leerlinge, die vier jaar lang tot zes uur op school heeft gezeten en door het stof heeft gekropen voor een diploma.

Nederlands: 8
Engels: 7
Duits: 8
Culturele en kunstzinnige opvoeding: Goed
Lichamelijke opvoeding: Goed
Combinatiecijfer: 8
Franse taal en literatuur: 7
Geschiedenis: 5
Wiskunde C: 5
Aardrijkskunde: 6
Spaanse taal en literatuur: 7
Maatschappijleer: 6
Levensbeschouwelijke vorming: 8
Algemene Natuurwetenschappen: 7
Profielwerkstuk ‘De invloed van fotografische reclame op jongeren’: 9

Photobucket
Virtuele cupcake, iemand? Dankjulliewel voor alle felicitaties girls!
And that’s it. Het zit erop. Woensdag nog een keertje drie uur lang zwoegen om die 5 weg te werken, maar dat moet lukken, ten slotte kwam ik maar 0,4 te kort. Op de planning staat een ontzettend lange vakantie, het boeken van een strandvakantie of stedentrip met Sebas, een weekendje Parijs – cadeau van Sebas voor mijn slagen, dankjewel schat, het schrijven van ontzettend veel blogartikels, werken in het kwadraat, lekker veel shoppen, veel examenfeesten bezoeken, er zelf een geven, en als het dan 1 september is, beginnen aan een nieuwe opleiding. Volgend jaar ben ik namelijk officieel een studente cultuurwetenschappen aan de Universiteit van Maastricht, doesn’t that sound nice!
 
Copyright © 2010 Pretty Brilliant | Disclaimer | Designed by Eunoia Studio