I’m a student now and I’m trying to get used to it!

maandag 12 september 2011

Photobucket
Mijn look voor de eerste schooldag!
Iedereen die me volgt op Twitter, heeft het al gemerkt, ook mijn schooljaar is weer van start gegaan! Niet op de vertrouwde middelbare school waar ik me zes jaar lang thuis heb gevoeld, nee, ik ben nu officieel een studente aan de Universiteit van Maastricht aan de faculteit cultuurwetenschapper. Maandag ging ik van start met een college en een onderwijsgroep – waarvoor ik om zes uur ’s ochtends uit bed moest kruipen, harde tegenvaller – en inmiddels zit mijn eerste week er alweer op. Een week met veel nieuwe indrukken, mensen en een bom aan filosofische leerstof.

Photobucket
Thanks for being there, time after time.
Terwijl ik aanvankelijk dacht dat die acht contacturen heerlijk waren, omdat ik alles zelf ik kon vullen, viel mijn eerste week qua studielast behoorlijk tegen. Als nieuweling voel je je behoorlijk ontaard op een nieuwe plek, waar je niet echt welkom wordt geheten en rond wordt geleid. Zo is het blijkbaar niet gebruikelijk dat je uitgelegd krijgt hoe je weet in welk lokaal je les hebt, hoe een kopieerapparaat werkt, waar je je boeken op kan halen, welke boeken je überhaupt nodig hebt, wie je tutor is en ga zo maar door. Als academicus heb je hersens genoeg om dat allemaal zelf uit te zoeken én tijd genoeg om anderhalf uur te wachten totdat je de kans krijgt om tien pagina’s te kopiëren. Je hoort het al: Ik probeer met bloed, zweet en tranen mijn weg te vinden op mijn nieuwe derde thuis – het tweede is uiteraard bij Sebas, want schat, wat ben ik blij dat je er bent en me altijd geruststelt. Maar het gaat me lukken, ik moet gewoon even het Roosvicee mannetje in gedachten houden en deze op repeat zetten. ‘Komt wel goed schatje, komt wel goed schatje, komt wel goed schatje’ en uiteindelijk zal hij ook gelijk krijgen.

Photobucket
Voor nu betekent dit dat ik hard aan de weg timmer om mijn studenten-titel te verdedigen en deze met trots te dragen, al kom ik dagelijks behoorlijk gesloopt thuis met een nieuwe dialoog van Plato als verhaaltje voor het slapengaan. Schrik dan ook vooral niet als ik een dagje bloggersvrij neem, want voor nu wil ik voor mezelf en de mensen om me heen bewijzen dat ik ook deze uitdaging aan kan en deze stap weet te overbruggen. Ik hoop dat jullie dit begrijpen en me toch met net zoveel plezier zullen blijven volgen, want mijn blog is mijn kindje en jullie reacties weten altijd een lach op mijn gezicht te toveren. Morgen gaat weer om zes uur de wekker en middernacht is alweer in zicht, wat betekent dat ik er echt goed aan zou doen nu lekker te gaan slapen. Ik wens jullie allemaal een geweldig mooie maandag toe, maak er iets moois van!
 
Copyright © 2010 Pretty Brilliant | Disclaimer | Designed by Eunoia Studio