Gastcolumn: Foute muziek, oude bekenden en handenvol confetti

dinsdag 24 februari 2015




‘Alaaf, alaaf, alaaf!’ ‘Kun je het Limburgs volkslied al meezingen?’ ‘Spreek dat woord nog eens uit. Haha, dat klinkt zo grappig als jij het zegt!’ ‘Alaaf!’

Carnaval ligt inmiddels een week achter ons, maar de resten confetti worden nog op de gekste plaatsen teruggevonden. Vorig jaar ging ik voor het eerst mee met carnaval in het diepe zuiden des lands...

Hoewel het op bepaalde punten een lichte cultuurshock veroorzaakte, zag ik ook veel gelijkenissen met de feesten die ik gewend ben vanuit mijn eigen thuisfront, het oosten. Het meest opmerkelijk is de muziek, de Duitse muziek, die in elk café en op elke carnavalswagen wordt gedraaid.

Een vreemde heb ik me echter nooit hoeven voelen, want vanaf het eerste moment dat ik samen met haar een voet in Limburg zette werd ik warm verwelkomd. Haar familie, haar vrienden, haar verenigingen... Iedereen ontving me van harte en is nog altijd heel geïnteresseerd in mij, in wat ik doe en waar ik vandaan kom. Tijdens carnaval voel ik me bijna een Limburger, zo onopvallend kan ik me bewegen binnen de bontgekleurde mensenmassa. Het wordt pas verdacht wanneer ik een biertje probeer te bestellen, want mijn accent is net iets te vreemd om voor dronkenvrouwspraat door te gaan. Gelukkig werkt het opsteken van meerdere vingers prima in een volgepakte kroeg.

Wanneer de alcohol vloeit komen de tongen los en spreken de gekste mensen ons aan. De meesten weten niet eens dat we een koppel zijn, maar vinden het gewoon leuk dat er ‘een vriendin’ is meegekomen naar de mooiste stad van het zuiden. Wanneer in de loop van het gesprek blijkt dat mijn lieve vriendinnetje de reden is dat ik midden in dit feestgedruis sta, kan ik rekenen op verbaasde blikken. Ik vat dat op als een compliment, want blijkbaar stralen we allebei vrolijke vrouwelijkheid uit en daar zijn we trots op.

Terwijl de DJ voor de vijfde keer die avond hetzelfde Duitse nummer inzet, geef ik haar een kus op haar wang. Niemand kijkt op, iedereen zit in de carnavalsstemming en bemoeit zich met het eigen pilsje en een serie moeizame danspasjes. Samen zijn kan altijd, ook als je van ver komt en een ander accent hebt. Het Limburgse volkslied kan ik al luidkeels meezingen, maar alleen die Duitse liedteksten, daar moet ik de komende jaren nog flink op oefenen. Reden genoeg om nog vele jaren met haar samen af te reizen naar het zonnige zuiden!

Liefs van ons.
 
Copyright © 2010 Pretty Brilliant | Disclaimer | Designed by Eunoia Studio