Bali: insider tips & tricks

woensdag 30 september 2015


"Als ik naar Bali ga... Hoe kan ik me daar dan het best verplaatsen? Moet ik dan van tevoren al voldoende geld wisselen? Krijg ik dan last van mijn maag? Moet ik daar dan nog veel geld uitgeven? Kan ik met een koffer reizen? Moet ik van tevoren al hotels boeken?" Oh lieverds, wat hebben jullie me overspoeld met Bali-related questions. En wees gerustgesteld: natuurlijk beantwoord ik ze al-le-maal. Met liefde! In meerdere artikelen dan wel. Met als kick-off: dit Bali: insider tips & tricks artikel. Zie het als een mini-reisgidsje, maar dan net iets persoonlijker, gezelliger en wat meer chit chatty. Want tja, je kunt het me niet écht kwalijk nemen dat ik maar niet uitgepraat raak over dit paradijs. Toch?




Bagage 


Wat betreft bagage kan ik het kort houden, namelijk: laat je koffer lekker thuis en neem een backpack mee. Dat klinkt misschien gek uit de mond van een modemeisje dat haar kleren liever niet gekreukeld aantreft, maar geloof mij: een backpack is in Bali zoveel handiger. Zéker als je van plan bent rond te reizen, op meerdere plekken te overnachten en/of de omliggende eilanden te bezoeken. Blijf je de hele vakantie op één plek? Dan is een koffer geen enkel probleem, maar zo niet: ga voor een backpack. Echt.

Vooral als je aan boord gaat bij een boot naar een omliggend eiland zal je begrijpen waarom ik dit advies geef. (En me eeuwig dankbaar zijn.) Laat ik even een goed beeld schetsen: om bij de boot te komen moet je eerst zo'n vijf minuten wandelen. Over loeiheet zand. Vijf minuten. Met je koffer, jawel. Eenmaal aangekomen bij de boot ontdek je dat diezelfde boot niet (ik herhaal: niet) op het droge ligt. Nee, die ligt in de zee (logisch ook eigenlijk). Zover in de zee dat je tot je heupen in het water staat. En krijg dat 25 kilogram zware koffer dan maar eens op het dak van die boot he? ;) Twee woorden: Nooit. Meer. Één oplossing: Backpack.


Valuta


In Bali betaal je met de Indonesische rupiah. Één euro staat (ongeveer, want: afhankelijk van de wisselkoers) gelijk aan 15.000 roepia. Dus bereid je maar vast voor op een goed gevulde portemonnee. Daar sta je dan met je stapel biljetten, ter waarde van een paar Indonesische miljoenen. Kaching!


Pinnen


Wij kozen ervoor op Schiphol alvast €250 te wisselen, zodat we met 'een beetje' zakgeld aan zouden komen en niet aldaar (met jetlag én toch wel heel zwaar koffer) verwoed op zoek hoefden te gaan naar een pinautomaat. Heel fijn, want zo konden wij gelijk door naar de taxi's en waren we nog geen uur later op de plaats van bestemming. Al was pinnen op het vliegveld in principe ook geen enkel probleem geweest.

Op Bali zelf en op Gili Trawangan zijn er namelijk pinautomaten in overvloed. Lees: er staat er nooit maar één, maar er staan er altijd drie a vier op een rij. - Je zou maar twee minuten moeten wachten. Op vakantie. ;) - Pinnen is dan ook geen enkel probleem.

Let wel even op hoe ‘groot’ de briefjes zijn die de automaat ‘uitspuugt’. Er zijn automaten die uitbetalen in briefjes van 50.000 (€3,30) en automaten die enkel 100.000 biljetten uitgeven (€6,60). Dus wil je wat meer ‘kleingeld’ hebben, ga dan voor de 50.000 automaten.

Nusa Lembongan is het meest authentiek en minst toeristisch van de plekken die wij bezocht hebben. Zo authentiek, dat er maar één pinautomaat op het hele eiland te vinden is. En als die leeg is, nou ja, dan is hij leeg. En daar sta je dan met je goed gedrag/lege portemonnee (been there, done that). Neem daarom, als je naar Nusa Lembongan gaat, voldoende cash geld (of een creditcard) mee. 



Prijzen


Bali is super cheap. Als in: wil je in Bali failliet gaan, dan moet je écht goed je best doen. Overnachten deden wij in de hipste, nieuwste en fijnste hotels en meest romantische rieten hutjes voor nog geen €35 per nacht. (Uitgebreid) lunchen deden wij vaak voor €10 en met z’n tweetjes dineren kostte meestal nog geen €15 – of je moest het wel heel bont maken. Drie uur snorkelen op een privéboot met instructeur (lees: schildpaddenspeurder!) deden we voor €30. En zo leefden we als een ware koning(in) in Frankrijk, uh Indonesië. Fantastisch!

Natuurlijk kán het ook nog veel goedkoper: als je overnacht in homestay’s en hostels en je eet bij wahrungs (Indonesische eethuizen) bijvoorbeeld, maar daar hebben wij zelf niet voor gekozen. Als je dit doet, eet je met gemak je buikje rond voor €1 a €2. (Ja, echt.) En slaap je voor nog geen tientje. Kan ook natuurlijk, net wat jij fijn vindt.


Vervoer


In Bali zijn er drie manieren om je te verplaatsen; per taxi, met de scooter of op de fiets:

  • Scooter: Huur een scooter altijd via het ho(s)tel waar je verblijft. Zo weet je zeker dat je een semi-fatsoenlijk scootertje voor een niet al te belabberde prijs aangeleverd krijgt. Wij hebben tijdens onze Bali trip vrijwel het gehele eiland per scooter verkend. Dat moet je aandurven (want: druk en chaotisch verkeer. Lees: Sebas reed.), maar zo verplaats je je wel het snelst en het goedkoopst. De huurprijzen verschillen per regio, maar gemiddeld betaalden wij op het vasteland €4 voor een scooter. Op Nusa Lembongan lagen de prijzen ietsjes hoger, maar tufte je er alsnog voor €6 op los. 
  • Taxi: Zie jij dat scooteren niet zitten? (I can’t blame you.) Dan kun je je het best verplaatsen met een taxi. Let wel op dat je áltijd voor Blue Bird Group taxi’s gaat, die je herkent aan hun (hoe raad je het?) blauwe kleur. Deze taxi’s zijn niet alleen schoon en voorzien van airconditioning, ook wordt je door deze organisatie niet afgezet, zijn de chauffeurs vele malen vriendelijker en voel je je net iets veiliger op de achterbank (ik spreek uit ervaring). Wil je gebruik maken van een Blue Bird taxi? Laat je ho(s)tel dan gewoon even een telefoontje plegen en een paar minuten later staan ze voor de deur. Fijn! Ter indicatie: een ritje van Sanur naar het vliegveld kost je ongeveer €7. Koopje.
  • Fiets: Kun jij goed tegen hitte, ben jij niet vies van wat heuvels en wel in voor een sportief avontuur (mijn mening: ben je levensmoe)? Dan kun je in Bali, vooral in Ubud en omgeving, een mountainbike huren. Zelf hebben wij dit op het vasteland niet gedaan, want: warm, heuvelachtig en al een scooter in ons bezit, maar het is zeker wel mogelijk. Op de Gili eilanden zijn er geen gemotoriseerde voertuigen, dus moesten we er wel aan geloven. Daar huurden we een damesfiets en een mountainbike voor €2,- per fiets voor 24 uur.
  • Tanken: Als je je afvraagt wat al die wodka-flessen met gele vloeistof langs de weg doen, dan zal ik je uit je lijden verlossen: dat, lieve mensen, is Balinese benzine. Al die wodka-flessen (vraag me niet waarom ze voor wodka gekozen hebben) zijn gevuld met benzine en worden met een trechtertje je scooter ingegoten. Een tank kost je zo goed als niet, meestal waren wij voor nog geen €3 good to go met een volle tank. In de grotere steden zijn ook ‘gewone’ tankstations te vinden, maar daar hebben wij zelf nooit gebruik van gemaakt.
Good to know: in het Balinese verkeer communiceren ze niet middels knipperlichten of handgebaren. Nee, ze toeteren. Veel. En vaak. Vooral de taxichauffeurs kunnen er wat van. Dus bereid je maar vast voor: als jij te voet onderweg bent, zal er niet één, niet twee en ook niet 'maar' drie keer naar je getoeterd worden. Just so you know.


Verblijf


Sebas en ik hebben niet veel gemeen, behalve dat we op onze vakantie graag zoveel mogelijk (zeg gerust: álles) willen zien en liever niet te lang op dezelfde plek blijven (want: verveling slaat toe/er is nog zoveel meer te zien en ontdekken). Daarom boeken wij de laatste jaren eigenlijk altijd meerdere hotels. Zo ook in Bali. Wij boekten al onze hotels (op één na) vooraf via Booking.com en overnachtten zo 14 nachten in het paradijs voor €250 per man. Uhuh, ik lieg niet en je leest het goed. 

Wij begonnen onze reis in hot & happening Seminyak, verbleven toen een paar dagen in een hutje op Nusa Lembongan, keerden toen terug naar het vasteland en naar het authentieke Sanur, vluchtten vanuit daar twee dagen naar Gili Trawangan en brachten onze laatste nacht nog in Sanur door.

Onze hotels op een rijtje:
  • Summerhome Seminyak (Kleinschalig boutique hotel met 11 kamers dat van alle luxe voorzien was met heel vriendelijk personeel. Meteen een hier-voel-ik-me-thuis-gevoel.)
  • Cassava Bungalow op Nusa Lembongan (Romantisch hutje in het groen met buitendouche. En klamboe. Alleen maar liefde.)
  • Astana Pengembak in Sanur (Niet per se aan te raden. Grote goedkope kamers met keuken en gratis fietsen, maar verouderd.)
  • Pantai Karang op Gili Trawangan (Een droom. <3 Als ik hier morgen in zou kunnen trekken, zou ik vanavond nog mijn tas pakken. Island life op z'n allerbest.)



Eten



Het eerste wat mijn vader vroeg bij thuiskomt was: “Hoe is het eten daar?” En wees gerustgesteld: het eten is Bali is gevarieerd, goed en goedkoop. Je krijgt er álles; van pizza’s en pasta’s tot traditioneel Indonesisch (Bami Goreng, heerlijk!), van vegan maaltjes tot nitrogen ice cream en van vers gevangen vis tot beestachtige burgers. En het kost je allemaal (zo goed als) niets. Een hoofdgerecht scoor je al makkelijk voor €4, een vers geperst(e) sapje/smoothie of een Iced Lemon Tea (my favorite) erbij voor €1,50. Heerlijk! Ik heb echt alleen maar lekker gegeten en heb me geen één keer schuldig gevoeld over de rekening. That's life.

Good to know: in Bali verrekenen ze bovenop de genoemde prijzen op de menukaart nog service tax en government tax. De hoogte hiervan verschilt per restaurant, maar staat wel altijd netjes vermeld op de menukaart.

Zucht. - Hapt naar adem - En dat waren alle algemene tips die mij zo even te binnen schoten, als ik terugdenk aan onze (fantastische!) vakantie. Natuurlijk volgen er nog veel meer artikelen. Één per regio om precies te zijn, dus stay tuned for more, maar ik hoop dat ik op deze manier al heel wat vragen beantwoord heb. Of nou ja, eentje heb ik nog niet beantwoord, namelijk: "Is Bali de moeite waard?" Nou, wat denk je jezelf (lees: GAAN! en mij meenemen). 


Wat wil jij graag nog weten over Bali? 
 
Copyright © 2010 Pretty Brilliant | Disclaimer | Designed by Eunoia Studio