Wereldreiziger Zoë: "Ik heb één jaar bij een gastgezin in Ecuador gewoond"

maandag 1 februari 2016

De Belgische Zoë de Goede is een ware wereldreiziger die haar prachtige achternaam eer aandoet. Ze is geboren en getogen in Hasselt, maar heeft op tweeëntwintig jarige leeftijd al het nodige van de wereld gezien. Zo woonde ze één jaar bij een gastgezin in Ecuador, deed één maand vrijwilligerswerk op de Dominicaanse Republiek en maakte afgelopen maand in haar eentje Thailand onveilig. Als deze Vlaamse schone geen fantastische verhalen te vertellen heeft, dan weet ik het ook niet meer. Hoogste tijd voor wat travel talk.



Het lijkt wel alsof jij het begrip 'wanderlust' hebt uitgevonden! Waar komt jouw passie voor reizen vandaan?
"Mijn vader heeft dezelfde "travelbug". Nu mijn twee zussen en ik wat ouder zijn merkt hij dat er meer mogelijk is en neemt hij met groots genoegen de rol van reisleider op zich. En die neemt hij heel serieus! Hij is dan echt het hele jaar bezig met de organisatie van één reis. Hij zoekt alles tot in het kleinste detail uit en zegt dan: "Oh in welk restaurantje zullen we die dag eens een hapje eten?" Soms grappen wij dan: "Ach pappa, als je alles al gezien hebt, hoef jij toch helemaal niet meer mee te gaan?"

Deel jij je reislust alleen met je vader of zit het echt in je genen?
"Het zit echt in de familie. Mijn opa, dus de vader van mijn vader, was ook een fervent reiziger. Hij is een half jaar geleden overleden en was erg ziek aan het einde van zijn leven, maar ondanks zijn ziekte is hij altijd blijven reizen. De laatste tien jaar van zijn leven is hij voortdurend op reis geweest. Hij had bijvoorbeeld een boot, een grote zeilboot in Turkije. Uiteindelijk is hij gestorven in Oman, op een cruise, midden op zee. Hij was toen zo ziek dat hij eigenlijk al niet meer kon reizen, maar toch zei hij: "Ik ga gewoon, ik wil mijn laatste dagen niet thuis doorbrengen". Dus ja, het zit zeker wel in de genen. Terwijl mijn zussen en mijn moeder dat helemaal niet zo hebben. Die gaan gewoon mee en zijn snel tevreden."



Betekent dat (de reislustige genen) dat jullie vroeger ook al zulke verre, avontuurlijke reizen maakten? Of heb je dat meer zelf ontdekt?
"Ik denk wel dat ik dat zelf heb ontdekt. Toen wij (mijn zussen en ik) klein waren, gingen wij standaard naar Italië of Frankrijk. Want tja, een verre reis maken met drie kleine kinderen, dat doe je niet gauw. Op onze eerste 'verre' familievakantie gingen wij naar Marokko en dat is nog niet écht ver eigenlijk. Dat was voor het eerst dat ik echt een kleine cultuurshock had. Al hebben mijn ouders vroeger samen wel de nodige verre reizen gemaakt en de foto's daarvan heb ik altijd met plezier bekeken. Ik heb denk ik, voor zolang ik mij kan herinneren, gezegd dat ik als ik klaar zou zijn met de middelbare school een jaar 'ver' weg zou gaan. Eerst zei ik Afrika, omdat mijn ouders veel in Afrika gereisd en ook daar gewoond hebben, maar uiteindelijk is het Zuid-Amerika geworden."

"Ik heb op de een of andere manier altijd al geweten dat ik weg wilde."

Wat bijzonder, dat je op relatief jonge leeftijd al wist dat je graag een verre reis wilde maken. Waar kwam dat verlangen om zover van huis weg te gaan vandaan?
"Ik heb op de een of andere manier altijd al geweten dat ik weg wilde. Misschien had dat er ook mee dat te maken dat ik in een gehucht woonde. Of zoals we in België zeggen: "in een dorp onder de kerktoren". Zo'n typisch dorpje waarin iedereen elkaar kent en waarop je op zeventien- of achttienjarige even geen adem meer krijgt. Zo van: "ik móét gewoon ver weg en ik wil gewoon veel van de wereld zien."

Hoe verder van huis hoe beter? 
"Niet per se. Wel zijn avontuurlijke reizen groot favoriet van mij. Juist omdat ik het zo leuk vind om mensen uit andere culturen te leren kennen en andere plekken van de wereld te ontdekken. Noem het: het 'echte' backpacken. Maar daarnaast reis ik ook heel graag en vaak met mijn familie."

Een van de foto's die Zoë op haar (laatste) reis door Thailand maakte


Als je zou moeten kiezen tussen familievakanties dicht bij huis en avontuurlijke reizen ver weg van huis, waar zou je dan voor kiezen?
"Als ik echt zelf mag kiezen en in mijn eentje op reis ga, dan geef ik de voorkeur aan avontuur. Zo kom ik net terug uit Thailand. Voordat ik ging heb ik gezegd: "Zo, de eerste tien dagen verblijf ik in een klooster." Terwijl ik geen idee had hoe dat zou zijn. Oh en ik had me voorgenomen na mijn verblijf in het klooster het noorden van Thailand te verkennen. Maar that's it. Verder wist ik heel weinig. Ik wist wel een beetje waar iets leuks te doen was of iets moois te zien was, maar ging verder 'blanco' op reis. Ik verliet mij ter plekke vooral op de verhalen en aanraders van andere reizigers. Zij vertelden mij wel wat de moeite waard was."

"Het was voor mij voor het eerst dat ik 'zonder reden' op reis ging en het was fantastisch."

Wauw, je reisde dus helemaal in je eentje naar en door Thailand? Vanwaar die keuze?
"Ik wilde graag in mijn eentje op reis gaan, omdat je dan makkelijker mensen leert kennen en heel flexibel bent. Zo van: "Oh vandaag ga ik eens even dit doen" in plaats dat elke dag een vooraf opgesteld vast programma volgt. Het was voor mij voor het eerst dat ik 'zonder reden' op reis ging en het was fantastisch."

Als je nu on the spot zonder al te lang na te denken moet kiezen: wat is de meest bijzondere reis die je ooit hebt gemaakt?
"Wauw. Dat is echt heel moeilijk he? Het is allemaal zo anders en eigenlijk niet te vergelijken. Mijn reis naar Ecuador duurde één heel jaar. Ik ging één jaar lang echt ergens anders wonen, integreren en mijn leven opbouwen. Die reis was denk ik het meest life-changing voor mij. Ik was toen net achttien, net klaar met de middelbare school en ik merkte dat die reis juist toen, juist op die leeftijd, veel met mij deed."

Zoë op de Dominicaanse Republiek
Met welk doel ga jij op reis?
"Ik wil graag écht iets leren over een andere cultuur. Het jezelf onderdompelen in een andere cultuur vind ik heel interessant en dat heb ik ook vaak gedaan. Zo ben ik één jaar bij een gastfamilie in Ecuador gaan wonen, heb ik één maand stage gelopen op de Dominicaanse Republiek, waar ik ook verbleef bij een gastfamilie, en ik heb in IJsland gestudeerd. Mijn reisdoel is echt op één plek zijn, daar te integeren, daar te leven op dat ritme en me aan te passen op die cultuur. Dat is een hele vermoeiende manier van reizen, maar wel een manier waarvan je heel veel leert."

Klinkt fantastisch, het wonen bij gastfamilies in zulke tropische oorden. Is het ook net zo fantastisch als het klinkt?
"Hm, lastige vraag. Je leert door bij een gastgezin te verblijven namelijk heel veel van de cultuur, maar daar staat tegenover dat je weinig vrijheid en ruimte voor je 'eigen ding' hebt. Als je bij een gastgezin gaat wonen, dan moet je je echt wel aanpassen. Je zit gewoon vast aan één plek en de regels van de familie waar je te gast bent. Er is dus absoluut een gebrek aan vrijheid, maar ik heb wel het gevoel dat ik op deze manier de cultuur het best heb leren kennen."

Zoë met de dochter van het gastgezin in Ecuador

Je hebt dus één jaar in Ecuador bij een lokale familie gewoond. Wat was je dagbesteding aldaar: werkte je, studeerde je, deed je vrijwilligerswerk?
"Na de middelbare school heb ik een jaar lang mijn middelbare school 'opnieuw' gedaan in Ecuador. Om daar kennis te maken met een andere cultuur, Spaans te leren, eens bij een gastgezin gewoond te hebben en om het land te ontdekken. Maar, eerlijk is eerlijk, mijn school daar was verschrikkelijk. Uiteindelijk heb ik vooral vrijwilligerswerk gedaan in een weeshuisje en veel gereisd."

Zoë in Zuid-Afrika

Je vertelde eerder dat je ouders een half jaar in Zuid-Afrika gewoond hebben. Voel jij ook de drang om te emigreren?
"Goh, nee niet echt. Mijn ouders hebben er destijds ook maar een half jaar gewoond voor stage. De les die mijn ouders en opa, ondanks hun eigen reizen, altijd meegegeven hebben luidt als volgt: hoeveel mensen je ook leert kennen in het buitenland, die relaties zullen nooit hetzelfde zijn als de vriendschappen die je thuis al je hele leven hebt."

"Vrienden thuis zijn anders dan vrienden op reis."

Heb je, nadat je zelf één jaar in het buitenland gewoond hebt, datzelfde 'Oost-West-Thuis-Best-principe' zelf ook zo ervaren?
"Jawel. Zeker sinds ik zelf uit huis ben gegaan en op mezelf ben gaan wonen, heb ik ontdekt dat het toch wel heel belangrijk is om je familie bij je te hebben. Ik vind het heel leuk om elk weekend naar huis te gaan. En het is waar, dat vrienden thuis anders zijn dan vrienden op reis. Weet je, ik heb super veel leuke vrienden op reis gemaakt, die ik af en toe zie en spreek, maar dat contact is toch vluchtiger en minder diepgaand dan met mijn vrienden 'thuis'. En in principe woon ik, nu naar Leiden verhuisd ben, natuurlijk ook al in het buitenland. Ik vind twee uur van huis wonen al ver weg genoeg, eerlijk gezegd."

Zoë op de Dominicaanse Republiek
In het buitenland wonen is dus niet aan jou besteed, van je hobby (reizen) je werk maken wel?
"Grappig dat je het vraagt. Dat is nu dus aan het gebeuren, vanzelf eigenlijk. Het is nooit mijn bedoeling geweest om van reizen mijn werk te maken of 'iets met reizen' te doen, maar toch ben ik mij 'automatisch' aan het specialiseren in reisjournalistiek. Dat is blijkbaar iets waarin ik echt geïnteresseerd ben en veel over weet, dus dat gaat vanzelf. Het begon allemaal toen ik een aantal jaar geleden solliciteerde voor een stage bij de Volkskrant. Daar vertelde ik in mijn sollicitatiegesprek dat ik in het verleden veel gereisd en stage in het buitenland gelopen had, waardoor ik terecht kwam op de reisredactie. Via een netwerkdag van De Volkskrant kwam ik in gesprek met iemand van reiswebsite Getaway waar ik nu voor schrijf. En weer via een collega van die reiswebsite heb ik mijn volgende stage bij het Traveller Magazine van National Geographic geregeld."

"Reizen is niet het echte leven. Het is een leuke manier om even afstand te nemen en terug te blikken, maar het is niet echt." 

Je rolt dus als het ware vanzelf de wereld van reisjournalistiek in? Wil je ook dat wel?
"Eerlijk gezegd weet ik nog niet zo goed of ik dat echt wil. Een reisjournalist die ik ken heeft bijvoorbeeld echt 'geen leven'. Die is twee keer per maand op reis en heeft een vrouw en een kind die hij nooit ziet. En met 'op reis': bedoel ik dan echt verre reizen hè? Hij zit altijd aan de andere kant van de wereld en is voortdurend met zijn werk bezig. Zo zijn de vrienden die hij heeft netwerkcontacten van hotels. Snap je wat ik bedoel? En dat zou ik niet willen. Ik zou geen 'reizend leven' willen leiden. Ik heb op reis veel mensen ontmoet, zeker in Azië, die op reis zijn om het leven te ontvluchten en die iets zeggen in de trant van: "Mijn baan is stom, dus ik ga gewoon alleen maar reizen. Ik start wel een digital business en word een digital nomad." Maar dan denk ik dat je echt connectie verliest met je echte leven. Reizen is niet het echte leven. Dat is een leuke manier om even afstand te nemen, even terug te blikken, een leuke afwisseling, maar het is niet echt."

Zoë in IJsland
En daar zou jij ook niet je echte leven van kunnen maken?
"Nee, twee maanden reizen is voor mij voldoende. Dan ben ik blij om naar huis te gaan."

Welke (wijze) les heb jij tot nu toe uit al je reizen meegenomen?
"Dat je familie en de vrienden die je al lang hebt waardevoller zijn dan je denkt. Weet je wat het is? Als je zeventien bent, heb je eigenlijk je hele leven 'alleen' met je familie doorgebracht. Zoveel dat je gewoon het gevoel hebt 'even weg' te moeten. En hetzelfde geldt voor je vrienden. Je bent het allemaal even beu. Maar als je dan ver weg zit, denk je: "Ah eigenlijk is het thuis lang zo slecht nog niet." Het heeft mij dankbaar gemaakt voor alles wat ik al had en wat vanzelfsprekend leek."

"Eigenlijk is het thuis lang zo slecht nog niet."

Wauw! Wat een geweldig en inspirerend verhaal heeft Zoë te vertellen hè? Na afloop van ons gesprek had ik gelijk zelf reiskriebels. Ik ben dan ook héél benieuwd welke bijzondere oorden ze dit jaar zal bezoeken en welke artikelen er op de National Geographic Traveller redactie uit haar vingers zullen rollen. Ik blijf haar in ieder geval in de gaten houden, maar voor nu... moeten jullie me even excuseren, want - ahum - ik 'moet' wat reiswebsites bezoeken.

Welke verre reis staat nog op jouw verlanglijstje?
 
Copyright © 2010 Pretty Brilliant | Disclaimer | Designed by Eunoia Studio