Weekly Yoga Update #1: mijn eerste keer yoga

maandag 14 maart 2016

Eerder deze week kondigde ik het al aan: ik ga een yoga challenge aan. Één maand lang dompel in me onder in de wonderlijke wereld van yoga bij Delight Yoga in Den Haag. Wat doet het voor me? Maakt het mijn lichaam sterker? Leniger? Mijn geest rustiger? Ontspannen? Dat ga ik komende maand ontdekken. And guess what? Week één zit er alweer op. Zo verging het mij.

Mijn eerste les


Vol goede moed begon ik dinsdag met een Yoga Basics Beginners les door de Nederlandse Anne Roffel. De les werd gegeven in de kleinste zaal van de Haagse studio, waar ik blij mee was. Zo kon ik ten minste alles goed zien (en konden niet al te veel mensen mijn gestuntel waarnemen). De groep bestond naast mij uit vier vrouwen, die allemaal al eerder aan yoga hadden gedaan. Voor de les begon stelde Anne zich persoonlijk aan ons voor door ons de hand te schudden, te vragen naar onze ervaring met yoga en eventuele blessures. 

De Yoga Basics les ging van start in kleermakerszit op een meditatiekussen, waarna we met de handen voor ons hart drie keer "Ohm" chantten. Ik moest even slikken en dacht bij mezelf "O ja, yoga he?" en chantte vervolgens gedachteloos mee. De les werd rustig opgebouwd. Anne leerde ons een veelgebruikte ademtechniek: de 'ocean breath' (of zoals de echte yogi's noemen: 'ujjayi breathing'), welke we gedurende de les bleven oefenen. De ademhalingsoefeningen werden toegepast in verschillende yogaposes; van de plank tot de downword facing dog tot de cat tail, waarin Anne ons begeleidde door onze lichamen te 'sturen'. We leerden hoe we onze schouders konden exoroteren (fijn!), hoe je je rug goed holde en bolde (lastig!) en dat je je voeten en handen gespreid, iets naar buiten gedraaid en op schouder- en heupbreedte neer moest zetten.

De les vloog voorbij door alle nieuwe indrukken en informatie, maar was alles behalve makkelijk. Ik worstelde vooral met mijn ademhaling. Anne vertelde dat veel mensen denken te ademen met hun buik, terwijl we (uiteraard) met onze longen ademen. Om dat te voelen zetten we onze handen net boven ons taille op onze ribbenkast en volgden we de ademhaling. Ik leerde dat het de bedoeling was dat je buik bij het uitademen 'terugtrekt'. Bij mij werkt dat echter andersom, wat mij (denk ik) een 'reverse breather' maakt. Hoe meer ik op mijn ademhaling lette en hoe beter ik het probeerde te doen, hoe lastiger het werd. Gelukkig gaf Anne aan dat het onder de knie krijgen van de ademhaling voor veel beginnende yogi's een struggle is en het gewoon een kwestie van veel doen is. 

Na de les, zeker net na de cooling down en bodyscan, was ik oververhit maar ontspannen. Ik had me tijdens de les zo gefocust op het goed uitvoeren van de oefeningen en mijn ademhaling dat ik niet eens de tijd had om mijn gedachten op iets anders te richten. Chillmodus: aan.

Al moet ik eerlijk bekennen dat ik het ook moeilijk vond. Misschien wel moeilijker dan verwacht. Waarom leek het maken van een holle rug zo makkelijk als Anne het voordeed? Waarom trilden mijn armen zo bij het planken? En waarom werkte mijn ademhaling niet mee? Als ik iets doe, doe ik het graag (gelijk) goed. Zo werkt het echter meestal niet, ook niet bij yoga. "Yoga, echt iets voor zweverige mietjes," zei Anne nog lachend. 

De dagen na mijn eerste les heb ik mijn nieuwe kennis toegepast in mijn alledag. Ik stond gegrond in de tram en oefende mijn ademhaling in de douche en maakte yoga zo langzaam maar zeker iets meer eigen. Met de nadruk op 'langzaam maar zeker', want oh die spierpijn... Wie durft te zeggen dat yoga voor mietjes is, sla ik. (Grapje natuurlijk. Ik kan mijn arm niet eens optillen. ;D)


Mijn tweede les


Afgelopen zaterdag stond mijn tweede Yoga Basics les op de planning. Ditmaal voor 'All Levels' door de Nederlandse Simone Charles. Ik had opnieuw het geluk les te krijgen in een klein gezelschap. Samen met drie andere beginners (yes, I'm not alone!) nam ik plaats in de prachtige grote zaal waar Simone ons voorzag van alle benodigde attributen en zich aan ons voorstelde. Simone geeft normaal gesproken hatha-lessen en bodybalance en was ervan overtuigd dat we ook vooral "plezier moesten maken". "Let's have a little fun," zei ze. "Whoehoe," dacht ik, "let's do that."

Ook deze Yoga Beginners les startte met een chant (het went) en het oefenen van de ocean breath, welke als rode draad diende gedurende de les. De focus in deze les lag in het open stellen van je hart en het werken aan je flexibiliteit. Simone deed minder cat tail en downword facing dog (ik blij!), maar meer rek- en strekoefeningen en warrior poses, waar ik (op wonderbaarlijke wijze) beter in leek te zijn. Begrijp me niet verkeerd: ook deze les was zwaar op momenten, maar zeker niet onmogelijk. Het gebruik van muziek (ik waande me weer even in Bali, zalig) en humor hielpen daar enorm bij.

Simone heeft een hele fijne stem en een positieve, geduldige manier van lesgeven en gidste onze ademhaling voortdurend, waardoor ik deze beter onder controle had (lees: waardoor ik me minder een loser voelde). Nog steeds worstel ik met langdurig planken door mijn schouderblessure en gebrek aan armspieren en ook de downword facing dog is nog niet aan mij besteed, maar I'm getting there. Babysteps

Conclusie


Met die conclusie sluit ik mijn eerste week yoga met een glimlach (en opnieuw: spierpijn) af. Toegegeven: het is even wennen (voor mijn niet-sportieve, stijve lichaam en mijn down-to-earth geest), maar ik kom er wel. Ik merk nu, na twee lessen, al positieve uitwerking op mijn body en mind. Tijdens de lessen kom ik volledig tot rust, kan ik mijn verstand op nul zetten én achteraf ik heb minder last van mijn nek- en schouderklachten. Ik merkte zelfs dat ik de dagen tot mijn tweede les stiekem aftelde, omdat ik graag vooruitgang blijf boeken en het nu al zoveel goeds voor me doet. En dat is fijn, heel erg fijn.

Op naar week twee, maar eerst... 'even' op wintersport. Eens zien of mijn nieuwe inzichten ook van pas komen op de ski's.  ;)

Namasté & Happy Monday!
 
Copyright © 2010 Pretty Brilliant | Disclaimer | Designed by Eunoia Studio